آری 365 روز دیگر با همه تلخی ها و شیرینی هایش زود گذشت، انگاردیروز بود که سال 1386 را به دوستانت تبریک می گفتی. انگار همین دیروز بود به خونه عمو، خاله، دایی و عمه و دیگر اقوام رفتی تا سال جدید رو به اونا تبریک بگی و به قول بعضی ها سال جدید رو با انجام صله رحم شروع کنی تا شاید آغازی بی پایان برای این امر حسنه در سال جدید باشه. انگار دیگر بود که یا مقلب القلوب و الابصار رو خوندی. انکار همین دیروز بود که رهبر معظم انقلاب در پیام نوروزی خودش سال جدید رو به نام اتحاد ملی وانسجام ملی نامگذاری کردند.

به راستی تا چه اندازه به شعار امسال من و تو یعنی ما عمل کردیم. من و تویی که شاید یک شخص حقیقی باشیم. من و تویی که ما میشیم و شخصیت حقوقی پیدا می کنیم و هر ما  تحت عنوان یک سازمان، اداره و.... خود رو موظف می دونستیم در راستای این شعار زیبا قدم برداریم.

پس به راستی به خودمون برگردیم ببینیم تا چه اندازه راه را درست رفتیم. به خودمون برگردیم ببینیم آیا صله رحم داشتیم. به خودمون برگردیم ببینیم تا چه اندازه قدمی برای آخرتمون برداشتیم.

اما من یکی که به خودم بر می گردم می گم ای کاش این کار رو می کردم و این راه رو می رفتم. این ای کاش های منم شده مثل سال های گذشته و تکرار مکررات می مونه.

پس بیاییم و تصمیم بگیریم سال جدید رو جوری دیگر شروع کنیم. از جنسی دیگر باشیم. جوری دیگر ببینیم. جوری دیگر سخن بگیم و بشنویم. آخه ما مگه به دنبال تنوع نیستیم. مگه ما به دنبال کار خیر نیستیم.

پس یا علی.

نوروز و سال خوبی داشته باشید. در پایان یادتون نره برای جوانان عزیز این مرز و بوم هم دعا کنید. سر سفره هفت سین دعای فرج آقا امام زمان نیزمد نظر باشه.

پس بازم یا علی