عصر امروز یکشنبه 11 اسفند البته بهتره بگیم سر شب به طور اتفاقی به برخی مناطق قدیمی و محروم شهر بیرجند رفتم. سراغ یک مغازه تعمیر چراغ و سماور رو می گرفتم. از ابتدای شهدا رفتیم تا رسیدیم به یکی از کوچه های حکیم نزاری و پشت بازار و برگشتم شد سه راه اسدی. همه می گفتند برو ته کوچه چراغ سازی است. رفتیم و رفتیم تا رسیدیم به چراغ سازی. برای اولین بار بود به این کوچه ها می رفتم. کسبه قدیمی شهر، مغازه های قدیمی، خانه های قدیمی و محرومیت چیزی بود که به وضوح دیده می شد. اما جدای از عدم رعایت بهداشت و وضعیت بد شهری که اونجا دیدم صفا و صمیمت نیز موج می زد. از هر کسی سوال می کردی مغازه فلانی کجاست همه صاحب مغازه رو به اسم کوچیک و همراه با نام پدرش صدا می کردند. به عنوان مثال استاد محمد کربلایی رضا(اوست محمد کبلایی رضا) جالب بود. البته با وجود این که من بعد از اذان به این منطقه رفتم ولی مغازه ها باز و عده ای کمی از افراد این محله هم رفت و آمد می کردند.
رفتن به این محله از شهر بیرجند کمی من را به فکر فرو برد. از یک سوء پیش خودم می گفتم این مردم چه جایی و با چه مشکلاتی زندگی می کنند؛ از طرفی وضعیت آلوده و عدم رعایت بهداشت آن منطقه و وضعیت آلوده کوچه ها که گلی بود من را به فکر فرو برده بود؛ از طرفی صفا و صمیمیت مردم آن محله برایم جالب بود. اما هدفم از این نوشتار تلنگری به مسئولان فرهنگی شهر و شهرداری و بهداشت محیط است.زیرا:
1-     ظاهرا نبود چاه فاضلاب در منازل این منطقه و نبود شبکه فاضلاب سبب ورود آب منازل به کوچه ها و آلودگی معابر شده بود.
2-     ظاهرا از نظافت شهرداری یا خبری نبود یا کم توجهی شده است زیرا نخاله های زیادی بودند که در کنار کوچه های دیده میشد.
3-     در پلی که زیر خیابان منتظری و سه راه اسدی قرار گرفته بود روشنایی نبود و رفت و آمد در شب برای مردم بخصوص بانوان بسیار مشکل است.
و اما جمله پایانی که انشاا... این نوشتار سبب شود مسئولان استان بخصوص شهر بیرجند کمی محلات محروم شهر را در یابند و هر چند وقتی برای اینکه حداقل بخودمون بیایم به این محلات بریم. البته خیلی ها مثل من هستند که خبر ندارند چنین وضعیتی در برخی مناطق شهری است. من که امروز متوجه شدم و گفتم تا دلسوزان راه خدمت هم بدانند و...  .